یک من

مهدی خوشنویس‌زاده

سلام.

نام و نام خانوادگی‌ام که مشخص است. متولد مرداد 75 در شهری با تابستان‌های شرجی و زمستان‌های استخوان سوز به نام اهواز به این دنیای پُر ابهام اجباراً وارد شدم.

یاد باد آن دوران یاد باد

در آن دوران که تازه با دنیای اطراف آشنا شده بودم، کامپیوتر جالب‌ترین و جذاب‌ترین سرگرمی‌ام بود و زمانی که پدر گرامی کامپیوتری را خریداری کرد، به محض اُپن باکس کردن، بر پیشانی‌اش بوسه‌ای زدم (پیشانی کامپیوتر!).

دیگر نگویم که فیفا 98، 2000 محبوب‌ترین بازی‌های آن دورانم بود و حقیقتاً که چقدر لذت‌بخش بود آن دوران…

از شروع هشت سالگی به بعد، به دلیل شغل پدر به شهر قم مهاجرت کردیم و تا اکنون در همین شهر کوچک و مذهبی ساکن هستیم.

از دوران دبستان، راهنمایی، دبیرستان و دانشگاه هم اسکیپ می‌کنیم چرا که خاطره‌ها زیاد و حوصله نوشتن و خواندن کم.

از علاقه‌مندی‌هایم…

از علاقه‌مندی‌هایم می‌توانم به کُد، کتاب، موسیقی، فیلم و سریال، سفر و نوشتن در حال حاضر اشاره کنم.

چه کاری انجام می‌دهم؟

از اینکه چیز کارآمدی درست کنم و بتوانم آن را به نمایش بگذارم حس خوبی دارم و کد هم مخصوصا تحت وب و مخصوصا front-end علاقه دارم و سعی کرده‌ام در این حوزه مهارت کسب کنم.

چه می‌گویم؟

تکه کیبوردی دارم، خرده سایتی و سر سوزن ذوقی برای نوشتن؛ به این منظور که چیزی بخوانم و بنویسم، تمرین کنم و یاد بگیرم و حداقل اثری در جهانی بی‌انتها به نام اینترنت بگذارم و روانی ایجاد کنم. شاید هم اینجا همدمی باشد برای دردِدل ویا انگیزه‌ای باشد در مسیر رشد.

به هر حال، به قول دکارت که می‌گوید:‌ «می‌اندیشم، پس هستم». من هم می‌نویسم، پس شاید هستم…

آقا دکارت